دارایی های مالی

دارایی های مالی معمولا به سه دسته ی کلی طبقه بندی می شوند که شامل سهام و اوراق با درآمد ثابت به عنوان اوراق بهادار و ابزارهای مشتقه به عنوان قراردادهایی مبتنی بر سایر انواع دارایی است.

سهام

سهام نشان دهنده ی مالکیت دارنده ی آن در شرکت مربوطه است. زمانیکه یک شرکت سهامی می شود، کل سرمایه ی خود را به تعداد زیادی سهم خُرد می کند و افراد می توانند با خرید سهام آن شرکت به تناسب آورده خود در مالکیت آن با سایرین شریک شوند.

چنانچه شما اقدام به خریداری سهام عادی یک شرکت کنید در واقع در دارایی ها و بدهی های آن شرکت سهیم هستید. هرچند مسئولیت سهام داران این گونه شرکت ها درقبال بدهی های شرکت تنها به میزان آورده ی آن ها در کل سرمایه ی شرکت محدود است. مجموع سود یا زیان شما نیز به عنوان یک سهام دار می تواند از دو محل بروز کند. اول از ناحیه ی افت و خیز قیمت سهم در بازار که منعکس کننده ی عملکرد شرکت مربوطه است و دیگر از محل سودهای تقسیمی که البته معمولا شرکت تعهدی به پرداخت آن نداشته و سهام داران بسته به شرایط در جلسات مجمع شرکت در مورد میزان آن تصمیم گیری می کنند. بنابراین سهام از ریسک بالاتری درمقایسه با ابزارهای با درآمد ثابت برخوردار است.

اوراق با درآمد ثابت

اوراق با درآمد ثابت یا اوراق بدهی هم نوعی دارایی مالی محسوب می شوند. این ابزارها طوری طراحی شده اند که دارنده ی آن ها بتواند یک جریان درآمدی قابل پیش بینی را برای خود برنامه ریزی کند. به همین دلیل درمقایسه با سهام ریسک کمتری دارند و قاعدتا بازدهی کمتری هم از آن ها انتظار می رود. به طور مثال اوراق مشارکت که حتما بارها نام آن را شنیده اید یکی از ابزارهای مالی با درآمد ثابت است که مطابق با اصول فقه اسلامی طراحی شده و به افراد جامعه این امکان را می دهد که در طرح های اقتصادی مشارکت کنند و درقبال آن درآمدی تقریبا ثابت و پیش بینی شده داشته باشند.

اما رابطه ی دولت، نهاد و یا شرکتی که اوراق با درآمد ثابت منتشر می نماید با فردی که آن اوراق را خریداری می کند یک رابطه ی بدهکار-بستانکار می باشد. درحالیکه در مورد سهام فرد خریدار به تناسب میزان آورده ی خود در مالکیت شرکت سهیم می گردد.

ابزارهای مشتقه

این ابزار همانطور که از نامش پیداست مزایایی را ایجاد می کند که به ارزش سایر دارایی ها مثل سهام و اوراق با درآمد ثابت بستگی دارد. بازارهای مشتقه که امروزه بخشی جدایی ناپذیر از بازارهای مالی دنیا را تشکیل می دهند در کشور ما نیز درحال شکل گیری هستند.

صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت

صندوق های با درآمد ثابت اکثر وجوه خود را صرف خرید اوراق با درآمد ثابت نظیراوراق مشارکت، اوراق اجاره، اوراق بهادار رهنی و یا سپرده های بانکی و گواهی سپرده های بانکی می کنند.

اما این صندوق ها هم مثل سایر ابزارهای سرمایه گذاری با ریسک هایی مواجه هستند، ریسک کاهش ارزش دارایی های صندوق ناشی از نوسانات قیمتیِ اوراق بهادارِ موجود در سبد سرمایه گذاری صندوق، ریسک نکول اوراق مشارکت یعنی عمل نکردن ناشر و ضامن اوراق مشارکت موجود در سبد سرمایه گذاری صندوق به تعهدات خود در پرداخت به موقع سود و اصل اوراق مشارکت مذکور، ریسک نوسان بازده بدون ریسک، که معمولا منجر به کاهش ارزش دارایی ها در بازارهای مالی می شود و ریسک نقدشوندگی واحدهای سرمایه گذاری صندوق درصورتیکه صندوق رکن ضامن نقدشوندگی نداشته باشد، ازجمله ریسک هایی است که در هنگام سرمایه گذاری باید به آن توجه داشت.

صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت در مقاطع زمانی مشخص، مثلا ماهانه یا سه ماهه سودهای دوره ای حاصل از سرمایه گذاری های خود را میان دارندگان واحدهای سرمایه گذاری توزیع می کنند. برای محاسبه سود تقسیمی، تفاوت میان NAV هر واحد صندوق در مقطع پرداخت سود و ارزش مبنای هر واحد سرمایه گذاری صندوق (معمولا معادل 1 میلیون ریال) درنظر گرفته می شود و بلافاصله بعد از انجام تقسیم سود قیمت هر واحد سرمایه گذاری مجددا به قیمت مبنای خود بر می گردد.

شاید یک مثال بهتر بتواند این موضوع را روشن کند. فرض کنید فردی در تاریخ 23 تیرماه اقدام به صدور یک واحد سرمایه گذاری در صندوق سرمایه گذاری با درآمد ثابت گنجینه زرین شهر کرده باشد. قیمت صدور هر واحد سرمایه گذاری در این روز 1،012،403 ریال بوده است. اولین مقطع توزیع سود در این صندوق 31 تیرماه خواهد بود که NAV یا همان قیمت ابطال هر واحد سرمایه گذاری در این روز معادل 1،017،202 ریال است که اختلاف آن با قیمت مبنای هر واحد 17،202 ریال می باشد. بنابر این فرد در قبال یک واحد سرمایه گذاری خود 17،202 ریال دریافت نموده و بلافاصله پس از آن قیمت واحد سرمایه گذاری وی به 1،000،000 ریال کاهش می یابد. بنابراین وی از لحظه ی سرمایه گذاری خود تا دریافت سود به طور خالص 4،799 ریال سود کسب کرده است. نمودار زیر به خوبی نشان می دهد که چگونه ارزش هر واحد سرمایه گذاری از قیمت مبنای خود پس از هر مقطع تقسیم سود افزایش پیدا می کند و بلافاصله پس از توزیع سود به ارزش مبنای خود باز می گردد.

برخی از صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت تنها به پیش بینی مقدار سودی که می توانند در هر مقاطع توزیع سود بپردازند اکتفا می کنند اما شماری از صندوق ها نیز هستند که برای آن یک رکن ضامن سود در نظر گرفته شده است که پرداخت سودهای دوره ای را در زمانی که عواید صندوق برای این کار کافی نباشد برای دارندگان واحدهای سرمایه گذاری تضمین می نماید.

تعریف بودجه

بودجه برنامه‌ریزی مالی و یک فهرست از تمام هزینه‌های برنامه‌ریزی شده و درآمدها ست. این برنامه ریزی برای صرفه جویی، استقراض و مخارج است. همچنین تخمینی از درآمد و هزینه در طول یک بازه زمانی در آینده بودجه نام دارد. بـودجه می‌تواند برای شخص، خانواده، گروهی از افراد، کسب‌وکار، دولت، کشور، سازمان‌های چندملیتی یا تقریباً هر چیزی که درآمد کسب و پول خرج می‌کند، ایجاد شود .

مازاد بودجه به این معنی است که پیش‌بینی‌ها نشان‌دهنده سودآوری در آینده است. درحالی‌که بـودجه متوازن به این معنی است که پیش‌بینی‌شده درآمدها و هزینه ها برابر خواهند بود. کسری بـودجه نیز یعنی هزینه ها از درآمدها فراتر خواهد رفت. بـودجه ها معمولاً در طول دوره‌هایی، گردآوری شده و دوباره مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. تنظیمات بـودجه بندی بر اساس اهداف سازمان‌ها انجام می‌شود.

بودجه نقدی / Cash Budget

بودجه نقدی تخمینی از جریان‌های ورودی و خروجی وجه نقد برای یک کسب کار یا یک شخص برای یک دوره زمانی مشخص است. بودجـه نقدی اغلب برای تعیین اینکه آیا یک شرکت، پول کافی برای اجرای عملیات جاری و روزانه خود در اختیار دارد و اینکه آیا وجه نقد بیش‌ازحد در بخش‌های بدون بازده رها شده یا خیر، مورد استفاده قرار می‌گیرد.همچنین برای کسب‌وکارهای کوچک اهمیت بسیار دارد، زیرا به شرکت اجازه می‌دهد تا تعیین کند چه مقدار اعتبار به مشتریان ارائه کند و خود نیز با مشکلات نقدینگی مواجه نشود.

برای اشخاص، ایجاد یک بودجـه نقدی روش خوبی برای تعیین آن است که وجه نقد آن‌ها معمولاً در کجاها خرج می‌شود. این آگاهی می‌تواند ازاین‌جهت سودمند باشد که دانستن میزان مخارج و مصارف و کاهش هزینه های غیرضروری می‌تواند فرصت‌هایی برای پس انداز جانبی فراهم آورد.

به طور مثال، بدون داشتن یک بودجه نقدی، پرداخت۵۰۰۰ تومان به‌صورت روزانه برای یک لیوان چای به نظر خیلی چیز خاصی نخواهد بود؛ اما با ایجاد یک بودجه نقدی که مصارف معمول سالانه را به حساب می‌آورد، این مقدار مصرف روزانه به ظاهر کوچک به مبلغ سالیانه ۱۸۲۵۰۰۰ تومان می‌رسد که می‌توان آن را برای چیزهای دیگری خرج کرد. اگر شما به‌صورت معمول به کافی‌شاپ‌های ویژه و گران‌قیمت می‌روید، مصرف سالانه شما به شکل قابل‌توجهی بیشتر خواهد بود.

بودجه سالانه/ Annual Budget

بودجه سالانه بودجه‌ای است که برای یک دوره ۱۲ ماهه تدارک دیده شده است. یک بودجه سالانه هم درآمد و هم مصارفی را مشخص می‌کند که انتظار می‌رود در طول سال دریافت شده و پرداخت گردند. بودجه سالیانه به وسیله افراد، شرکت‌ها، دولت‌ها و سازمان‌های گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد. بودجه سالیانه می‌تواند هم در یک سال مالی و هم در سال تقویمی اعمال شود. این بودجه‌ها به تهیه‌کنندگان آن کمک می‌کنند تا برای سال جاری (پیش رو) برنامه‌ریزی نموده و تعدیل‌های ضروری را در جریانات نقدی برای پوشش هزینه ها انجام دهند. بودجه‌های سالانه هم به افراد و هم به سازمان‌ها کمک می‌کند تا به شکل دقیقی جریان‌های نقدی آینده خود را تخمین زده و به شکل کارآمدی پول خود را مدیریت کنند.

نتیجه

بودجه به عنوان مهم ترین سند مالی عملیات دولت، نقش مهمی را در دستیابی به هدف های برنامه های درازمدت توسعه کشور دارد . از این رو، تلاش برای بهبود آن، همواره مورد توجه بوده است .

متنوع سازی دارایی ها

هروقت صحبت از سرمایه گذاری می شود شاید یکی از اولین کلماتی که به آن اشاره می شود سبد سرمایه گذاری است. فرض کنید که شما می خواهید بخشی از منابع مالی که دراختیار دارید را سرمایه گذاری کنید. ممکن است بخشی از آن را صرف خرید یک آپارتمان کنید زیرا فکر می کنید که آینده خوبی در انتظار بخش مسکن است. اما چون نمی توانید از این تصمیم خود چندان هم مطمئن باشید بخشی را در بانک سپرده گذاری می کنید. از طرف دیگر فکر می کنید ممکن است ارزش پول شما تحت تاثیر تورم کاهش یابد، بنابراین تصمیم می گیرید مقداری هم طلا خریداری کنید. باید گفت شما تا همین جا هم موفق شده اید که یک سبد دارایی برای خود ترتیب دهید. فرقی نمی کند که میزان دارایی ها در این سبد ناچیز یا خیلی زیاد باشد.  به مجموعه ای از دارایی های که برای سرمایه گذاری خود انتخاب کرده و منابع مالیتان را میان آن ها تقسیم کرده اید سبد سرمایه گذاری یا پرتفوی گفته می شود.

یک سبد سرمایه گذاری می تواند شامل طیف متنوعی از دارایی های واقعی مثل ملک و تجهیزات یا دارایی های مالی ازجمله سهام شرکت ها، اوراق مشارکت، پول نقد و یا ابزارهای سرمایه گذاری پیچیده تری مثل صندوق های مشترک سرمایه گذاری و یا صندوق های سرمایه گذاری قابل معامله باشد.

متنوع سازی مهمترین هدفی است که از تشکیل سبد سرمایه گذاری دنبال می شود. متنوع سازی یعنی قراردادن دارایی ها درکنار هم به گونه ای که دستیابی به اهداف سرمایه گذاران با رعایت محدودیت های آن ها امکان پذیر نماید.

صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت

صندوق های با درآمد ثابت اکثر وجوه خود را صرف خرید اوراق با درآمد ثابت نظیراوراق مشارکت، اوراق اجاره، اوراق بهادار رهنی و یا سپرده های بانکی و گواهی سپرده های بانکی می کنند.

اما این صندوق ها هم مثل سایر ابزارهای سرمایه گذاری با ریسک هایی مواجه هستند، ریسک کاهش ارزش دارایی های صندوق ناشی از نوسانات قیمتیِ اوراق بهادارِ موجود در سبد سرمایه گذاری صندوق، ریسک نکول اوراق مشارکت یعنی عمل نکردن ناشر و ضامن اوراق مشارکت موجود در سبد سرمایه گذاری صندوق به تعهدات خود در پرداخت به موقع سود و اصل اوراق مشارکت مذکور، ریسک نوسان بازده بدون ریسک، که معمولا منجر به کاهش ارزش دارایی ها در بازارهای مالی می شود و ریسک نقدشوندگی واحدهای سرمایه گذاری صندوق درصورتیکه صندوق رکن ضامن نقدشوندگی نداشته باشد، ازجمله ریسک هایی است که در هنگام سرمایه گذاری باید به آن توجه داشت.

صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت در مقاطع زمانی مشخص، مثلا ماهانه یا سه ماهه سودهای دوره ای حاصل از سرمایه گذاری های خود را میان دارندگان واحدهای سرمایه گذاری توزیع می کنند. برای محاسبه سود تقسیمی، تفاوت میان NAV هر واحد صندوق در مقطع پرداخت سود و ارزش مبنای هر واحد سرمایه گذاری صندوق (معمولا معادل 1 میلیون ریال) درنظر گرفته می شود و بلافاصله بعد از انجام تقسیم سود قیمت هر واحد سرمایه گذاری مجددا به قیمت مبنای خود بر می گردد.

شاید یک مثال بهتر بتواند این موضوع را روشن کند. فرض کنید فردی در تاریخ 23 تیرماه اقدام به صدور یک واحد سرمایه گذاری در صندوق سرمایه گذاری با درآمد ثابت گنجینه زرین شهر کرده باشد. قیمت صدور هر واحد سرمایه گذاری در این روز 1،012،403 ریال بوده است. اولین مقطع توزیع سود در این صندوق 31 تیرماه خواهد بود که NAV یا همان قیمت ابطال هر واحد سرمایه گذاری در این روز معادل 1،017،202 ریال است که اختلاف آن با قیمت مبنای هر واحد 17،202 ریال می باشد. بنابر این فرد در قبال یک واحد سرمایه گذاری خود 17،202 ریال دریافت نموده و بلافاصله پس از آن قیمت واحد سرمایه گذاری وی به 1،000،000 ریال کاهش می یابد. بنابراین وی از لحظه ی سرمایه گذاری خود تا دریافت سود به طور خالص 4،799 ریال سود کسب کرده است. نمودار زیر به خوبی نشان می دهد که چگونه ارزش هر واحد سرمایه گذاری از قیمت مبنای خود پس از هر مقطع تقسیم سود افزایش پیدا می کند و بلافاصله پس از توزیع سود به ارزش مبنای خود باز می گردد.

برخی از صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت تنها به پیش بینی مقدار سودی که می توانند در هر مقاطع توزیع سود بپردازند اکتفا می کنند اما شماری از صندوق ها نیز هستند که برای آن یک رکن ضامن سود در نظر گرفته شده است که پرداخت سودهای دوره ای را در زمانی که عواید صندوق برای این کار کافی نباشد برای دارندگان واحدهای سرمایه گذاری تضمین می نماید.

صندوق سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری ازجمله واسطه گران مالی هستند که منابع مالی را از سرمایه گذاران که به آن ها دارندگان واحدهای سرمایه گذاری گفته می شود جمع آوری می کنند، سپس با مدیریت حرفه ای این منابع را جهت سرمایه گذاری در بازارهای مالی به کار می بندند و با دریافت کارمزد مدیریت، عواید حاصله را به دارندگان واحدها منتقل می کنند.

معمولا سبد سرمایه گذاری خانوارها آنقدر بزرگ نیست که خودشان بتواند طیف وسیعی از اوراق بهادار را خریداری کنند. همچنین مدیریت سبدهای شخصی و انفرادی به تخصیص زمان برای تحلیل شرایط بازار نیازمند است و هزینه های کارگزاری برای خرید و فروش تعداد کمی از اوراق بهادار به صرفه نیست. به همین دلیل است که امروزه صندوق های سرمایه گذاری به میزان قابل توجهی مورد استقبال سرمایه گذاران در بازارهای مالی قرار گرفته اند.

به طور کلی می توان مزایای زیر را برای سرمایه گذاری در صندوق ها به جای سرمایه گذاری مستقیم در اوراق بهادار برشمرد :

1) مدیریت حرفه ای پولی که می خواهید سرمایه گذاری کنید،

2) سهیم شدن در یک سبد سرمایه گذاری با دارایی های متنوع،

3) صرفه جویی در هزینه ها و کارمزدها به دلیل بهره مندی از صرفه جویی های ناشی از مقیاس،

4) افزایش نقدشوندگی سبد سرمایه گذاری،

5) صرفه جویی در زمان و هزینه برای انجام امور اداری، ثبتی و … .

واسطه گران مالی

فرض کنید فردی می خواهد منابع مالی خود را صرف انجام کسب و کاری کند و در ازای آن درآمد ثابتی را به طور ماهیانه دریافت نماید. از طرف دیگر فردی دانش و شرایط لازم برای پیاده سازی چنین کسب و کاری را دراختیار دارد اما منابع سرمایه ای کافی را ندارد. تصورکنید چه هزینه و زمانی باید صرف شود تا این دو فرد یکدیگر را پیدا کنند و بر سر قراردادی که منافع هر دوی آن ها را تضمین کند به توافق برسند.

واسطه گران مالی نهادهایی هستند که با گرفتن منابع از دارندگان سرمایه (سرمایه گذار) و ارائه ی آن به نیازمندان سرمایه (سرمایه پذیر) ارتباط این دو گروه با یکدیگر را تسهیل می نمایند. بانک ها و صندوق های سرمایه گذاری ازجمله ی این واسطه ها هستند.

مکانیزم عملکرد این واسطه ها به گونه ای است که منابع مالی را از تعداد زیادی از سرمایه گذاران که به دنبال دریافت منافع سرمایه گذاری خود در آینده هستند جمع آوری می کنند. نتیجه ی این کار ایجاد یک منبع سرمایه ای بزرگ است که به پشتوانه ی تجمیع سرمایه های خُرد از قدرت بالایی برخوردار است و از آنجاییکه از صرفه جویی های ناشی از مقیاس بهره می برد، می تواند هزینه ها را کاهش دهد. این نهادها به دلیل آنکه فعالیت خود را بر روی واسطه گری متمرکز کرده اند، در این زمینه دانش و مهارت بالایی هم دارند و می توانند منابع را به فعالیت های بهتری اختصاص دهند. بنابراین به نفع هردو گروه سرمایه گذار و سرمایه پذیر است که برای ارتباط با یکدیگر از کانال واسطه گران مالی استفاده کنند.

ریسک و بازده

در دنیای سرمایه گذاری یک رابطه ی بده- بستان بین ریسک و بازده برقرار است. به این معنا که در ازای پذیرش ریسک بالاتر می توانید انتظار کسب بازدهی بیشتری داشته باشید و چنانچه بخواهید حداقل ریسک را بپذیرید باید به حداقلی از بازدهی نیز اکتفا کنید.

سرمایه گذاران معمولا ریسک را شانس تفاوت بازده واقعی سرمایه گذاری از آنچه که در زمان سرمایه گذاری مورد انتظار آن ها بوده است تعریف می کنند. یعنی احتمال از دست دادن بخشی یا تمام آن چیزی که سرمایه گذاری کرده اید.

سرمایه گذاران برای آنکه بتوانند معیاری برای محاسبه ی میزان ریسک داشته باشند معمولا نوسانات ارزش دارایی ها را مورد توجه قرار می دهند. هرچه قدر که ارزش یک دارایی نوسانات بیشتری داشته باشد، غیرقابل پیش بینی تر خواهد بود و احتمال افزایش یا کاهش ناگهانی و عاید شدن سود بالا یا زیان بالا به سرمایه گذار نیز بیشتر خواهد بود. همانطور که گفته شد نتیجه ی اطمینان کمتر از آینده ی سرمایه گذاری (یا همان ریسک پایین تر) انتظار کسب بازدهی کمتر خواهد بود.

ریسک انواع گوناگونی دارد و می توان گفت تقریبا هیچ سرمایه گذاری ای نیست که مطلقا بدون ریسک باشد. ریسک سیستماتیک یا ریسک بازار که مربوط به شرایط کلی بازار بوده و با متنوع سازی هم نمی توان آن را برطرف کرد، ریسک اعتباری یا نکول که مربوط به عمل نکردن طرف مقابل سرمایه گذار به تعهدات خود می باشد، ریسک کشور که مربوط به شرایط اقتصادی و سیاسی کشور محل سرمایه گذاری است، ریسک تغییرات نرخ ارز، ریسک نرخ بهره و سایر انواع ریسک که نتایج سرمایه گذاری را تحت تاثیر قرار می دهند.

سرمایه گذاری با پول کم

گاهی اوقات آدم ها به دلیل پول یا درآمد کم از سرمایه گذاری منصرف می شوند، چون این تفکر را دارند که صرفا سرمایه گذاری با مبالغ بالا و پس اندازهای قابل توجه امکان پذیر است.

قطعا با توجه به نوسانات اقتصادی اخیر، پس انداز کردن پول، تصمیم عاقلانه ای در خصوص نگهداشت سرمایه نیست زیرا با نگهداشت پول، روز به روز ارزش آن کم خواهد شد. همانطور که از اسم و تعریف سرمایه گذاری پیداست، سرمایه گذاری به معنی به گردش درآوردن پول و سرمایه با هدف کسب سود در آینده می باشد.

هوشمندانه تصمیم گرفتن و عمل کردن برای سرمایه گذاری نسبت به حجم نقدینگی و دارایی تاثیر بیشتری برروی موفقیت در سرمایه گذاری دارد و سرمایه گذاری چه با مبلغ کم و چه با نقدینگی زیاد به عوامل دیگری مثل تخصص و دانش مالی و درجه ی ریسک پذیری فرد سرمایه گذار نیز بستگی دارد. همانطور که می دانید برخی از زمینه های سرمایه گذاری در ایران با مبلغ کم شامل خرید سهام، خرید طلا و ارز، سپرده گذاری در بانک و صندوق های سرمایه گذاری هستند و سرمایه گذاران دقیقا بر اساس دو شاخص ریسک پذیری و دانش مالی تصمیم میگیرند که در کدامیک از آنها سرمایه گذاری کنند. بدون شک خرید طلا و ارز نسبت به سایر موارد مذکور، ریسک پذیری بالاتری دارد و خرید سهام نیز به دانش و تخصص مالی نیاز دارد، همچنین سپرده گذاری در بانک نیز با وجود ریسک پایین، احتمالا انتظارات شما را در خصوص سودآوری برآورده نکند.

اما ما برای شما راه حل بهتری داریم!

همانطور که در متن اشاره کردیم برای سرمایه گذاری نیازی به حجم بالای نقدینگی و سرمایه ی مادی زیاد نیست و اگر شما جزء افرادی هستید که با وجود سرمایه اندک، درجه ی ریسک پذیری پایین و ناآشنا بودن به بازارهای مالی و سرمایه باز هم تمایل به سرمایه گذاری و کسب سود دارید، می توانید سرمایه ی خود را به صندوق های سرمایه گذاری، بسپارید.

صندوق های سرمایه گذاری توسط افراد تحلیل گر و متخصص اداره می شود و نسبت به سپرده های بانکی، درصد های سود بالاتر بدون ریسک یا با ریسک معقول دارند.

3 مدل ذهنی که سرمایه گذاران باید آن را بپذیرند

چارلی مانگر (Charlie Munger) دست راست وارن بافت با وجود آنکه به اندازه ی او مشهور نیست اما در حقیقت او بود که وارن بافت را به سمت سبک جدیدی از سرمایه گذاری یعنی خرید شرکت های معتبر و با کیفیت و همچنین با قیمت منصفانه سوق داد.

مانگر شدیدا معتقد است که ذهن سرمایه گذاران باید بوسیله ی برخی از مدل های ذهنی (Mental Models) برای دست یابی به یک دیدگاه جامع از کسب و کار و سرمایه گذاری مجهز باشد.

در اینجا می‌خواهیم این مدل های ذهنی را توضیح دهیم.

مدل ذهنی اول: وارونگی (Inversion)

وارونگی در واقع یک تکنیک حل مسئله به حساب می آید که شامل در نظر گرفتن آن چیزی است که می‌خواهیم از آن اجتناب کنیم به جای آن چیزی که می‌خواهیم آن را به دست آوریم. به هنگام سرمایه گذاری در واقع باید با این دید به مسائل نگاه کنیم که از ریسک های پر خطر و در واقع هر اتفاق ناخوشایندی که نمیخواهیم دچار آن شویم دوری کنیم به جای آنکه برروی منفعت و سود حاصل متمرکز شویم. استفاده از مدل ذهنی وارونگی به سرمایه گذاران کمک می‌کند تا یک مشکل را بهتر و دقیق تر درک کنند و به آن توجه ویژه داشته باشند. و همچنین باعث می شود اشتباهات بالقوه (که احتمال وقوع آن وجود دارد) را به صورت منطقی مورد بررسی قرار دهند و احتمال نادیده گرفتن آنها کمتر شود و این اتفاق باعث می شود تا اشتباهات و رخدادهای ناخوشایند به حداقل برسد و احتمال موفقیت در سرمایه گذاری بیشتر شود.

مدل ذهنی دوم:تعصب تایید (Confirmation bias)

انسان ها به صورت طبیعی و ذاتی تمایل دارند شواهد و دلایلی را دنبال کنند که با باورها و عقایدشان همخوانی داشته باشد. این امر به عنوان تعصب تایید شناخته می‌شود و می‌تواند به عنوان یک نیروی بسیار قدرتمند باعث می شود که سرمایه گذاران از جستجوی راه‌های متعدد و جایگزین اجتناب کنند. در هنگام سرمایه گذاری ممکن است مدل ذهنی تعصب تایید باعث بوجود آمدن برخی از مشکلات شود، چراکه ممکن است سرمایه گذار به صورت مداوم دلایل و شواهدی را که بیانگر وجود برخی نواقص در سرمایه گذاری خویش است را نادیده بگیرد. راه غلبه بر مدل ذهنی تعصب تایید این است که افراد به صورت آگاهانه در جست و جوی نظرات و ایده های متفاوت باشند بخصوص آن مواردی که ممکن است با باورهایشان مغایرت داشته باشد.

مدل ذهنی سوم: دایره صلاحیت (Circle of competence)

دایره ی صلاحیت مفهومی است که ابتدا توسط بافت و مانگر مطرح شد. این نوع مدل ذهنی درواقع بیانگر آن است که شخص سرمایه گذار از دیدگاه و نقطه نظر یک فرد دارای صلاحیت و متخصص و با تجربه استفاده می کند. به طور مثال ممکن است شما بواسطه ی تجربه های پیشین کاری خود اطلاعات خوبی در خصوص کسب و کار مرتبط با دارو داشته باشید بنابراین می توانید از دانش خود در خصوص سرمایه گذاری در این زمینه استفاده کنید و یا حتی از تجربیات دیگران در زمینه های دیگر جهت سرمایه گذاری بهره مند شوید. اما بسیار مهم است که به یاد داشته باشیم که باید از ورود به حوزه ای که در خصوص آن اطلاعات کاملی نداریم پرهیز کنیم اگرچه ممکن است که مطالعه بر سطح معلومات و دانش ما در خصوص آن کمک کند اما یادمان باشد سطح دانشی که برای سرمایه گذاری به آن نیاز داریم نیازمند سطحی از مطالعه و بررسی است که ممکن است ماه ها و یا حتی سالها به طول انجامد.

دسته بندی محصولات

0 WooCommerce Floating Cart

No products in the cart.

X